IB Diploma Programme

School number: 049645

Kontakt

II Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Kościuszki w Kaliszu

 

ul. Szkolna 5, 62-800 Kalisz

 Telefon: (62) 767 66 57

Email: 

WWW: http://www.2lo.kalisz.pl

 Inspektor ochrony danych:

                                       Katarzyna Bednarek

 ochrona danych        

Matura międzynarodowa IBDP

1. Informacje o programie IBDP

2. DP w II LO

 a. Przedmioty

3. IBDP Year 1

a. Calendar of deadlines

b. Podręczniki

c. Kalkulatory

4. IBDP Year 2

a. Calendar of deadlines

b. Harmonogram matur

5. Dokumenty

a. Admission Policy

b. Academic Honesty Policy

c. Language Policy

d. Assessment Policy

e. Inclusion Policy

6. CAS

a. CAS Handbook

7. Extended Essay

a. EE Handbook

b. EE deadlines

8. Group 4 Project

Przygoda z przyrodą

projekt uam

Jesteś na stronie:

Matura międzynarodowa (IB)

Nie zwlekaj ! Przyłącz się do najlepszych !

English

Od kilku lat w naszej szkole istnieją klasy z maturą międzynarodową. Dla ucznia z takiej klasy pojawiają się nowe możliwości, jak:

London English

  • Większe szanse dostania się na studia poza granicami Polski;
  • Z wielu przedmiotów zdobycia szerszej wiedzy i lepszych umiejętności, które okazują się nieodzowne na studiach różnych kierunków;

czytaj więcej

Przyjdź do nas ! Rekrutacja

Nie zwlekaj ! Przyłącz się do najlepszych !

Rekrutacja

(po gimnazjum): >>zobacz<<

(po szkole podstawowej): >>zobacz<<

Strony do naboru elektronicznego znajdują się pod adresami: https://ponadgimnazjalne-kalisz.nabory.pl/ oraz  https://ponadpodstawowe-kalisz.nabory.pl/.

Warto być u nas bo:

  • Wybieranie rozszerzeń od klasy 1, dzięki czemu uczeń uczęszcza na interesujące ją/go lekcje;
  • Klasę IB - Internationla Baccalaureate (matura międzynarodowa), która daje dodatkowe możliwości rozwoju i samorealizacji;

 

Lista Katyńska - "Kościuszkowcy".

Pojęcie „Lista katyńska” ma charakter umowny – od dawna bowiem przyjęło się określać w ten sposób listy Polaków zamordowanych wiosną 1940 r. przez zbrodniczy aparat NKWD i pochowanych w Katyniu, Miednoje i Charkowie. Bezprecedensowa zbrodnia w wyniku której zamordowano ponad 14500 jeńców wojennych, miała swoje podłoże w długofalowych planach Stalina, mających na celu podporządkowanie Polski. Likwidując elity intelektualne Narodu – obok kwiatu korpusu oficerskiego, zlikwidowano znanych w świecie specjalistów, uczonych, artystów, a także: lekarzy, prawników, nauczycieli, inżynierów, dziennikarzy, duchownych - Stalin miał nadzieję na łatwe podporządkowanie kraju swojej polityce. Profesor Stanisław Świaniewicz, autor głośnej książki o Katyniu (W cieniu Katynia, Warszawa 1990), wyraził pogląd, że Katyń był także, w jakimś sensie, porachunkiem Rosji sowieckiej za rok 1920.
Zgodnie z instrukcją Moskwy NKWD starało się ustalić, którzy jeńcy brali udział w wojnie 1920 roku. Śledczy sowieccy orientowali się bardzo dobrze, że prawie wszyscy starsi porucznicy i podporucznicy rezerwy, którzy trafili do Starobielska i Kozielska, byli ochotnikami z dwudziestego roku. W lasku katyńskim i w innych miejscach kaźni - zdaniem Świaniewicza - nastąpił porachunek Rosji z „kapralem – akademikiem” i w jakimś stopniu, porachunkiem Stalina za klęskę Rosji w wojnie z Polską w 1920 r., do której to klęski on osobiście się przyczynił.
Szkolna „Lista Katyńska” jest próbą oddania hołdu tym wychowankom Szkoły, którzy padli ofiarami nieludzkiego, totalitarnego systemu. Z przyczyn obiektywnych może ona być niepełna, bowiem ze względu na zniszczenie archiwów szkolnych, trudne jest odtworzenie listy uczniów (absolwentów) z lat 1911-1919. Za wszelkie uzupełnienia (także fotografie) i uwagi będę bardzo zobowiązany.
W notkach pomordowanych zostały uwzględnione awanse na wyższe stopnie wojskowe i służbowe, jakie zostały ogłoszone w dniach 9 i 10 listopada 2007 r. w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

 

Kapitan rezerwy Konstanty BIELAWSKI s. Tomasza i Stanisławy z Anasiewiczów, ur. 27 lutego 1903 r. w Lądku, woj. łódzkie. Absolwent Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Kaliszu (1923) oraz Wyższej Szkoły Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. W 1930 r. ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty nr 7 w Śremie. Porucznikiem mianowany ze starszeństwem od 19 marca 1939 r.. Zmobilizowany w sierpniu 1939 r. i przydzielony do 68 pułku piechoty. Mieszkał w Lądku, gdzie pracował jako nauczyciel. Więzień Kozielska, zamordowany w Katyniu (Lista wywozowa 022/1 z 9.IV.1940).

 

Kapitan rezerwy Jerzy BZOWSKI s. Stanisława i Zofii z Markowskich, ur. 3 lipca 1903 r. w Kaliszu. Absolwent Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Kaliszu z 1922 r. Ochotnik w roku 1920, harcerz, drużynowy 1 Kaliskiej Drużyny Harcerskiej im. T. Kościuszki (3 września 1920 r. – wrzesień 1922 r.), podharcmistrz ZHP. Absolwent Wydziału Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej (1930). Inżynier, pracował jako kontroler drogowy PKP w Suchej Beskidzkiej. Żonaty z Zofią Skrzyńską, miał córkę Magdalenę. W 1931 r. ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Saperów w Modlinie. Mobilizacyjnie przydzielony do l batalionu mostów kolejowych. Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi. Więzień Kozielska, zamordowany w Katyniu (Lista wywozowa 032/2 –14 IV 1940).

 

 

Kapitan rezerwy Jan Janusz DOBROWOLSKI (wg danych Warszawskiej Rodziny Katyńskiej nazwisko brzmi Doliwa-Dobrowolski) s. Jana i Pauliny z Jaworowiczów, ur. 24 lutego 1896 r. w Kaliszu. Członek tajnej Drużyny Skautowej, absolwent Szkoły Handlowej w Kaliszu. Inżynier, absolwent Wydziału Geodezji Politechniki Warszawskiej z 1927 r. Pracował jako Inspektor Okręgowy PCK w Kaliszu. Uczestnik wojny 1918-1921 jako żołnierz 8 pułku artylerii lekkiej. W 1921 r. przeniesiony do rezerwy. Podporucznikiem mianowany l maja 1921 r., awansowany do stopnia porucznika ze starszeństwem od 2 stycznia 1932 r. Przydzielony mobilizacyjnie do 25 pułku artylerii lekkiej. Więzień Kozielska, zamordowany w Katyniu ( Lista wywozowa 025/3 z 9 IV 1940).

 

Porucznik rezerwy kawalerii Kazimierz GLIŃSKI s. Kazimierza i Teodory z Krzymuskich, ur. 10 lipca 1902 r. w Boniewie, na Kujawach. Absolwent Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Kaliszu z 1922 roku. W 1924 r. ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Kawalerii. W 1920 r. służył jako ochotnik w szeregach 203. pułku ułanów, wyróżnił się w szarży pod Ciechanowem, za co został odznaczony Krzyżem Walecznych. Ziemianin, zamieszkały w majątku Kaczkowizna, powiat kutnowski. Żonaty z Zofią z Byszewskich, miał syna Stanisława oraz córki Barbarę i Marię. W 1939 r. zmobilizowany i skierowany do Ośrodka Zapasowego Wileńskiej Brygady Kawalerii (4 pułk ułanów wileńskich), po 17 IX 1939 r. w niewoli sowieckiej. Więzień Kozielska, zamordowany w Katyniu (Lista wywozowa 022/1 z 9 IV 1940).

 

Kapitan służby zdrowia rezerwy Zbigniew GOŁĘBIOWSKI s. Leona i Stefanii ze Stepanków, ur. 14 września 1907 r. w Kaliszu. Absolwent Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Kaliszu (1925). W 1932 ukończył Wydział Lekarski Uniwersytetu Poznańskiego. Absolwent Szkoły Podchorążych Rezerwy Sanitarnych (1933). Przeniesiony do rezerwy z przydziałem do 14 pułku piechoty, a następnie do 10 Szpitala Okręgowego. Odbył ćwiczenia rezerwy w 5 pułku strzelców podhalańskich i Korpusie Kadetów nr 3 jako lekarz. Pracował jako lekarz - internista w Wieluniu. Więzień Starobielska, zamordowany w Charkowie. (Lista Starobielska 681).

 

Porucznik rezerwy Tadeusz Władysław HOFMAN s. Ludwika i Marianny z Jaszczyńskich, ur. 17 czerwca 1909 r. w Gruszczycach, woj. łódzkie. Absolwent Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Kaliszu (1928). W 1937 r. ukończył Wydział Prawa i Nauk Społecznych na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie, uzyskując tytuł magistra praw. Pracował jako sędzia, zamieszkały w Wilnie. Żonaty z Ireną z Żołądkiewiczów.
W 1933 r. ukończył kurs podchorążych w 29 Pułku Strzelców Kaniowskich, podporucznikiem mianowany ze starszeństwem od l stycznia 1936 r., mobilizacyjnie przydzielony do 29 Pułku Strzelców Kaniowskich. Więzień Kozielska, zamordowany w Katyniu, (Lista wywozowa 017/3 z 1 IV 1940).

 

Major Józef KIERNOŻYCKI, s. Waleriana i Kornelii z Lgockich, ur. 21 lutego 1899 r. w Kaliszu. Absolwent Szkoły Realnej w Kaliszu, (taką nazwę nosiło w latach 1917 - 1918 późniejsze Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki). Był jednym z założycieli kaliskiego harcerstwa, drużynowym I Kaliskiej Drużyny Skautowej im. T. Kościuszki, a następnie komendantem obwodu kaliskiego. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej. Odznaczony Krzyżem Walecznych, Medalem Niepodległości, medalami pamiątkowymi.
W 1919 r. ukończył Szkołę Podchorążych w Warszawie oraz kurs informacyjny dla oficerów piechoty. Od 1918 r. pełnił służbę w Wojsku Polskim w 29 Pułku Strzelców Kaniowskich, 71 Pułku Piechoty w Zambrowie, 32 Pułku Piechoty w Modlinie oraz w baonach KOP „Snów” i „Borszczów”.
W maju 1939 r. został dowódcą baonu ON „Mazurski II", równocześnie pełnił funkcję komendanta mławskiego Obwodu WF i PW. Ranny 4 września pod Mławą, w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej. Osadzony w Starobielsku, zamordowany w Charkowie, (lista starobielska 1776).

 

Porucznik piechoty rezerwy Zdzisław Wiktor KOLANOWSKI s. Józefa i Wiktorii z Gołaszewskich, ur. 5 stycznia 1908 r. w Biskupicach. Absolwent Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Kaliszu (1926). Inżynier, absolwent Uniwersytetu Poznańskiego. Mieszkał i pracował w Sieradzu. W 1931 r. ukończył szkolenie wojskowe w Batalionie Podchorążych Rezerwy Piechoty nr 10. Mianowany podporucznikiem ze starszeństwem od l grudnia 1932 r. Odbył ćwiczenia rezerwy jako dowódca plutonu w 29 pułku piechoty oraz w 31 pułku piechoty. Więzień Starobielska, zamordowany w Charkowie (Lista Starobielska 1397).

 

Major Tadeusz KOZANECKI s. Antoniego, ur. 27 września 1908 r. w Kaliszu. W okresie nauki szkolnej aktywnie działał w 1 Kaliskiej Drużynie Harcerskiej im. T. Kościuszki. Absolwent Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Kaliszu (1928). W 1929 r. ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty w Śremie a następnie w roku 1931 Szkołę Podchorążych Artylerii w Toruniu. Podporucznikiem mianowany ze starszeństwem od 15 sierpnia 1931 r., porucznikiem mianowany ze starszeństwem od 1 stycznia 1934, awans do stopnia kapitana uzyskał w 1939 r. ze starszeństwem od 19 marca.
Od 1931 r. służył w 7 Pułku Artylerii Ciężkiej w Poznaniu jako dowódca plutonu a następnie instruktor pułkowej szkoły podoficerskiej. Przeniesiony na stanowisko instruktora w Wołyńskiej Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. We wrześniu 1939 r. dostał się do niewoli sowieckiej, więzień Kozielska, zamordowany w Katyniu, (lista wywozowa 029/1, bez daty).

 

Major obserwator Mieczysław KWIECIŃSKI s. Józefa i Walentyny, ur. 12 grudnia 1910 r. w Kaliszu. Absolwent Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Kaliszu (1928). Ukończył Szkołę Podchorążych Lotnictwa w Centrum Wyszkolenia Lotnictwa Nr 1 w Dęblinie. Podporucznikiem mianowany ze starszeństwem od 15 sierpnia 1931 r. Służył w 1 Pułku Lotniczym w Warszawie. Od 1937 r. dowódca 2 plutonu 12 Eskadry Łącznikowej. W 1938 r. awansowany do stopnia kapitana, został przeniesiony do 1 pułku lotniczego w Warszawie, jednak we wrześniu 1939 r. z powodu braku samolotów nie otrzymał przydziału bojowego i wraz z 2 eskadrą zapasową Bazy nr 1 ewakuował się w kierunku Rumunii. Pod Darachowem dostał się do niewoli sowieckiej, został osadzony w Kozielsku i zamordowany w Katyniu (Lista wywozowa 022/2 – 9 IV 1940).

 

 

Kapitan łączności Ryszard MICHALSKI s. Józefa i Elżbiety z Szulców, ur. 11 marca 1905 r. w Sosnowcu. Absolwent Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Kaliszu (1923). W 1927 r. ukończył Szkołę Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej a następnie Szkołę Podchorążych Inżynierii w Warszawie (1930). Podporucznikiem mianowany ze starszeństwem od 15 sierpnia 1929 r., przydzielony do 9 batalionu telegraficznego. Mianowany porucznikiem ze starszeństwem od 1 stycznia 1932 r. Przeniesiony do kompanii telegraficznej 15 Dywizji Piechoty, a następnie do Szkoły Podchorążych Łączności w Zegrzu jako oficer administracyjno – materiałowy. Przed wybuchem wojny mieszkał w Bydgoszczy wraz z żoną Marią i synem Jerzym. Więzień Starobielska, zamordowany w Charkowie (Lista Starobielska 2058).

 

Ksiądz pułkownik doktor Edmund NOWAK, kapelan Wojska Polskiego, ur. 3 grudnia 1891 r. w Półwiosku Starym koło Konina, s. Franciszka i Zuzanny z Przędzików. W 1906 r. uczył się w gimnazjum w Koninie, wkrótce przeniósł się do Szkoły Handlowej w Kaliszu, a następnie wstąpił do Seminarium Duchownego we Włocławku. W 1915 r. uzyskał święcenia kapłańskie i pięć lat pracował jako katecheta i wikariusz w Aleksandrowie Kujawskim, Włocławku, Dłutowie, Działoszynie i Brzeźniu w powiecie sieradzkim.
Członek „Związku Strzeleckiego”, w 1920 r. wstąpił ochotniczo do Wojska Polskiego i pełnił obowiązki kapelana w 3 pułku ułanów. Po zakończeniu wojny pracował w parafiach w Grodnie, Wołkowysku, Złoczowie i Nowej Wilejce. Studiował historię na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie, ukończył ją w 1930 r. ze stopniem magistra filozofii. W 1938 r. obronił rozprawę doktorską na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, autor pracy „Rys dziejów duszpasterstwa wojskowego w Polsce 968-1831”.
W 1934 r. awansowany do stopnia majora, objął obowiązki administratora lubelskiej parafii wojskowej i został dziekanem Okręgu Korpusu II w Lublinie. W sierpniu 1939 r. mianowany szefem duszpasterstwa Armii „Lublin” i tuż przed wybuchem wojny awansowa¬ny do stopnia podpułkownika. Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski IV klasy i Złotym Krzyżem Zasługi.
We wrześniu, razem z Dowództwem DOK II, ewakuował się na wschód, gdzie we Włodzimierzu Wołyńskim dostał się do niewoli sowieckiej. Przebywał początkowo w obozie w Szepietówce, potem w Starobielsku, Kozielsku i Ostaszkowie. Zamordowany w Twerze, pochowany w Miednoje (Lista wywozowa 053/3, pozycja 71).

 

Porucznik artylerii Bronisław Tadeusz PAWLAK s. Stanisława i Józefy z Suwałów, ur. 7 września 1915 r. w Kaliszu. Absolwent Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Kaliszu (1935). W roku 1938 ukończył Szkołę Podchorążych Artylerii w Toruniu i w październiku został mianowany podporucznikiem. Skierowany do służby w artylerii przeciwlotniczej (9 dywizjon). W roku 1939 walczył w obronie Twierdzy Brześć, po opuszczeniu której dostał się do niewoli sowieckiej. Więzień Starobielska, zamordowany w Charkowie (Lista Starobielska 2713).

 

Kapitan piechoty Tadeusz PIECHOCIŃSKI s. Józefa, ur. 5 kwietnia 1908 r. w Wieluniu. Absolwent Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Kaliszu (1929). Ukończył Szkołę Podchorążych Piechoty w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie. Podporucznikiem mianowany ze starszeństwem od 15 lipca 1931 r., a porucznikiem od 1 stycznia 1934 r. Służbę pełnił w 64 Pułku Piechoty Grudziądzu, następnie w 50 Pułku Piechoty w Kowlu. Przed wybuchem wojny przeniesiony do batalionu Korpusu Ochrony Pogranicza „Budsław”. We wrześniu 1939 r. dostał się do niewoli sowieckiej w okolicach Włodzimierza Wołyńskiego, uwięziony w Kozielsku, zamordowany w Katyniu, (lista wywozowa 035/1 z 16 IV 1940).

 

Porucznik rezerwy artylerii Ignacy Stanisław PRĄDZYŃSKI s. Jana i Jadwigi ze Skórzewskich, ur. 4 listopada 1908 r. w Kaliszu. Absolwent Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Kaliszu (1927). Agronom, ukończył Wyższe Kursy Ziemiańskie we Lwowie. Mieszkał i pracował w majątku Uleniec, pow. Grójecki. Kawaler.
Absolwent Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim z 1933 roku. Podporucznikiem mianowany ze starszeństwem od 1 stycznia 1935 r. Odbył ćwiczenia rezerwy w 25 pułku artylerii lekkiej. W 1939 r. przenie¬siony do 2 pułku artylerii lekkiej Legionów. Więzień Starobielska, zamordowany w Charkowie (Lista Starobielska 2720).

 

Podpułkownik w stanie spoczynku Feliks PSTROKOŃSKI s. Władysława i Marii z Miłkowskich, ur. 2 września 1895 r. w Dębinie, pow. wieluński. Po ukończeniu Szkoły Handlowej w Kaliszu i Szkoły Technicznej w Warszawie studiował w Akademii Handlowej w Hamburgu, którą ukończył w 1914 r. Legionista. Internowany w Szczypiornie. Instruktor Polskiej Organizacji Wojskowej. W 1920 r. walczył z bolszewikami jako dowódca 6 kompanii 29 Pułku Strzelców Kaniowskich. Porucznikiem mianowany w 1919 r., kapitanem w 1920 r. W 1925 r. został przeniesiony do 70 pułku piechoty. Awansowany do stopnia majora ze starszeństwem od 1 stycznia 1929 r. W latach 1931-1935 był dowódcą batalionu w 7 pułku piechoty Legionów. W 1935 r. przeniesiony w stan spoczynku. Przydzielony do kadry Okręgu Korpusu II. Odznaczony m.in.: Virtuti Militari 5 kl., Krzyżem Niepodległości, Krzyżem Walecznych czterokrotnie.
We wrześniu 1939 r. wzięty do niewoli, osadzony w Kozielsku, zamordowany w Katyniu (Lista wywozowa 052/4 z 27 IV 1940).

 

Major Kazimierz Wilhelm RÜDIGER (RUDYGIER) s. Wilhelma i Kazimiery z Walewskich, ur. l marca 1903 r. w Kaliszu. Absolwent Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Kaliszu (1922). W 1930 r. ukończył Wydział Lekarski Uniwersytetu Warszawskiego. Doktor medycyny.
Absolwent Szkoły Podchorążych Sanitarnych. Mianowany kapitanem ze starszeństwem od 1 stycznia 1935 r. Służył w 29 pułku piechoty, 31 pułku artylerii lekkiej, 63 pułku piechoty, batalionie Korpusy Ochrony Pogranicza w Ostrogu. Pod koniec 1935 roku został lekarzem baonu KOP „Orany”. Po dwuletniej służbie liniowej odchodzi do Dowództwa KOP w Warszawie na stanowisko zastępcy szefa sanitarnego formacji. Wkrótce przeniesiony został do I Szpitala Okręgowego, zaś 14 lipca 1939 roku odkomenderowany do Departamentu Zdrowia Ministerstwa Spraw Wojskowych. We wrześniu 1939 r. dostał się do niewoli sowieckiej prawdopodobnie w okolicach Równego na Wołyniu. Więzień Kozielska, zamordowany w Katyniu, (Lista wywozowa 25/1 z 9 IV 1940).

 

Generał dywizji Mieczysław Makary SMORAWINSKI s. Jana i Marii z Zagrodzkich, ur. 25 grudnia 1893 r. w Kaliszu. Wychowanek Szkoły Handlowej, współzałożyciel kaliskiego skautingu, członek „Zarzewia”. Studiował chemię na Politechnice Lwo¬wskiej. Od 1914 r. w 2 pułku piechoty Legionów Polskich. W 1918 r. wstąpił do tworzącej się Polskiej Siły Zbrojnej, objął dowództwo 2 pułku piechoty. W czasie służby w Legionach przeszedł wszystkie szczeble dowodzenia od stopnia chorążego do majora (1 października 1918 r.) i był trzykrotnie ranny. W listopadzie 1918 r. przeszedł do WP, uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej jako dowódca 4 pułku piechoty Legionów. 3 maja 1922 r. zweryfikowany do stopnia pułkownika. W 1927 r. objął dowództwo 6 Dywizji Piechoty w Krakowie.
l stycznia 1928 r. awansowany do stopnia generała brygady. W 1932 r. mianowany zastępcą dowódcy Okręgu Korpusu III Grodno; od 1934 r. do wybuchu wojny 1939 r. dowódca Okręgu Korpusu II Lublin. Odznaczony m.in.: Srebrnym Krzyżem Virtuti Militari, Orderem Polonia Restituta III klasy, Krzyżem Walecznych - czterokrotnie, Krzyżem Niepodległości.
20 września 1939 r. we Włodzimierzu Wołyńskim wzięty do niewoli sowieckiej, początkowo przebywał w obozie w Równem, następnie w Ostrogu, Szepietówce i Talicach. Był wożony na przesłuchania do Moskwy, na koniec został osadzony w Kozielsku. Zamordowany w Katyniu (Lista wywozowa 015/2, z IV 1940).
Pośmiertnie awansowany do stopnia generała dywizji postanowieniem nr 112-48-07 Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z dnia 5 października 2007.

 

Porucznik rezerwy Marian SPŁAWISZEWSKI s. Władysława i Stefanii z Konowrockich, ur. 5 października 1905 r. w Warszawie. Absolwent Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Kaliszu (1924). Działacz harcerski (członek komendy Kaliskiego Hufca Męskiego). Absolwent Wydziału Mechanicznego Politechniki Warszawskiej. Inżynier – mechanik. Pracował w Fabryce Rzewuskich, a następnie w Państwowych Zakładach Lotniczych w Warszawie. Kawaler.
W 1931 r. ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty w Zambrowie i kurs unitarny w Centrum Wyszkolenia Broni Pancernej. Podporucznikiem mianowany ze starszeństwem od l stycznia 1934. Mobilizacyjnie przydzielony do 4 batalionu pancernego, później do kadry OK I. We wrześniu 1939 r. dostał się do niewoli sowieckiej, więzień Kozielska, zamordowany w Katyniu (Lista wywozowa 015/1 z 1940).

 

 

Kapitan Władysław STĘPIEŃ s. Jakuba i Antoniny ze Starzyków, ur. 10 października 1906 r. w Zagożdżowie, pow. kozienicki. Absolwent Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Kaliszu (1926). W roku 1928 ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Saperów w Modlinie, a następnie Szkołę Podchorążych Inżynierii w Warszawie. Mianowany podporucznikiem ze starszeństwem od 15 sierpnia 1931 r., porucznikiem od l stycznia 1935 r. Służył w l batalionie saperów, później został dowódcą kompanii w Szkole Podchorążych Rezerwy Saperów w Modlinie. Żonaty z Alicją z Welmanów.
We wrześniu 1939 r. dostał się do niewoli sowieckiej, więzień Kozielska, zamordowany w Katyniu, (Lista wywozowa 025/2 z 9 IV 1940).

 

Major Stanisław SZABLEWSKI s. Adama i Michaliny z Tryfonów, ur. 8 maja 1897 r. w Warszawie. W 1914 r. ukończył Szkołę Handlową w Kaliszu. W 1916 r. wstąpił do Legionów Polskich i po przeszkoleniu przydzielony został do 7 kompanii 6 Pułku Piechoty Legionów. Internowany w Szczypiornie i Łomży. Następnie krótko służył w „Polnische Wehrmacht”. W listopadzie 1918 r. powołany do 29 Pułku Strzelców Kaniowskich, w którym odbył kampanię wojenną 1919-1920. Po bitwie pod Rohatynem dostał się do niewoli rosyjskiej, skąd zbiegł. Za osobistą odwagę i męstwo w wojnie z bolszewikami – m.in. za bohaterstwo w trakcie bitwy pod Radzyminem, został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.
Po zakończeniu działań wojennych przeszedł do rezerwy stopniu sierżanta. W 1921 r. ponownie powołany do 29 Pułku Strzelców Kaniowskich. Ukończył Szkołę Oficerską dla Podoficerów w Bydgoszczy i w 1924 r. został mianowany podporucznikiem.
Kolejno służył w 6 Pułku Piechoty Legionów Wilnie, 15 Pułku Piechoty w Dęblinie, a od 1932 r. rozpoczął służbę w Korpusie Ochrony Pogranicza: Brygadzie „Wilno", Batalionie „Podświle", 2 kompanii granicznej „Prozoroki", Batalionie „Kopyczyńce". W latach 1934-1938 służył w 58 Pułku Piechoty Wielkopolskiej w Poznaniu. W 1938 awansowany do stopnia kapitana, został komendantem Rejonowej Komendy Uzupełnień w Miechowie. Odznaczony także: Krzyżem Niepodległości, czterokrotnie Krzyżem Walecznych i medalami pamiątko¬wymi.
W 1939 r., w trakcie ewakuacji wzięty do niewoli i osadzony w Starobielsku, zamordowany w Charkowie, (Lista Starobielska 3751).

 

Porucznik rezerwy Zygmunt SZMIGIELSKI s. Feliksa i Justyny z Przedborskich, ur. 20 marca 1914 r. w Ogrodach, pow. kaliski. Absolwent Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Kaliszu (1934). Pracownik Junackich Hufców Pracy w Grodnie. Kawaler.
W 1935 r. ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. Mianowany podporucznikiem ze starszeństwem od 1 stycznia 1937 r. Mobilizacyjnie przydzielony do 7 dywizjonu artylerii przeciwlotniczej. We wrześniu 1939 r. dostał się do niewoli sowieckiej, więzień Kozielska, zamordowany w Katyniu, (Lista wywozowa 032/2 z 14 IV 1940).

 

Kapitan rezerwy Edward Alojzy SZTARK s. Emila i Natalii z Betznerów, ur. 10 lipca 1898 r. w Stawiszynie. Absolwent Szkoły Handlowej w Kaliszu i Wyższej Szkoły Handlowej w Warszawie.
W latach 1915 - 1918 działał w Polskiej Organizacji Wojskowej, początkowo w Okręgu Kaliskim, a następnie Łódzkim. 18 listopada 1918 r. wstąpił na ochotnika do Wojska Polskiego, w szeregi 2 pułku ułanów. W 1920 r. ukończył Szkolę Podchorążych Piechoty w Warszawie. Mianowany podporucznikiem, dowodził kompanią karabinów maszynowych w Lidzkim Pułku Piechoty. Uczestniczył w wojnie 1920 r., po której zakończeniu przeszedł do rezerwy. Porucznikiem rezerwy mianowany ze starszeństwem od 2 stycznia 1932 r. Odznaczony Medalem Niepodległości, Medalem za Ratowanie Ginących
Działacz PCK , przemysłowiec, współwłaściciel i dyrektor fabryki „Ultramaryna” w Kaliszu oraz Fabryki „Orkan” – odlewni żeliwa w Kaliszu. Miał żonę Stanisławę oraz córkę Barbarę i syna Jerzego.
W 1939 r. zmobilizowany jako dowódca kompanii ckm 29 Pułku Strzelców Kaniowskich. Nie są znane okoliczności w jakich dostał się do niewoli sowieckiej. Osadzony w Kozielsku, zamordowany w Katyniu, (lista wywozowa 052/4 z 27 IV 1940).

 

Kapitan rezerwy Czesław Ignacy TRĘBACZKIEWICZ s. Nikodema i Franciszki z Herlenów, ur. l lipca 1901 r. w Głodowie, pow. słupecki. Absolwent Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Kaliszu (1922). Żołnierz - ochotnik wojny 1920 r. W 1928 r. ukończył Wydział Inżynierii Lądowej i Wodnej Politechniki Lwowskiej, inżynier budowy mostów. Pracował m.in. w biurze budowlanym inż. Kazimierza Przetockiego we Lwowie. Miał żonę Ludwikę i syna Krzysztofa.
Absolwent Szkoły Podchorążych Rezerwy Saperów Kolejowych w roku 1930. Mianowany podporucznikiem ze starszeństwem od l stycznia 1932 r., porucznikiem od l stycznia 1936 r. Przydzielony do 2 batalionu mostów kolejowych w Legionowie. We wrześniu 1939 r. internowany na Litwie w obozie w Birsztanach, następnie przewieziony do Kozielska. Zamordowany w Katyniu (Lista wywozowa 025/3 z 9 IV 1940).

 

Porucznik rezerwy Czesław TRUSZKOWSKI s. Mieczysława, ur. 15 stycznia 1914 r. w Lubstowie. Absolwent Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Kaliszu (1933). Urzędnik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie.
Ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty. Mianowany podporucznikiem ze starszeństwem od 1 stycznia 1937 r. Przydzielony do 23 pułku piechoty we Włodzimierzu Wołyńskim. Więzień Kozielska, zamordowany w Katyniu (Lista wywozowa 035/1 16 IV 1940).

 

Jakub WASSERMAN s. Natana, ur. 1 stycznia 1912 r. w Kaliszu. Absolwent Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Kaliszu (1929). Więzień Starobielska, zamordowany w Charkowie (Lista Starobielska 573). Brak dalszych danych.

 

Porucznik rezerwy Dionizy WINSZE s. Józefa i Stanisławy z Kamińskich, ur. 25 czerwca 1912 r. w Kaliszu. Absolwent Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Kaliszu (1934). Student Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie. W 1935 r. ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty przy 29 pułku piechoty. Mianowany podporucznikiem ze starszeństwem od l stycznia 1938 r. Przeniesiony z 29 pp do Korpusu Ochrony Pogranicza. W 1939 r. zmobilizowany jako dowódca plutonu w batalionie KOP „Budsław”. Więzień Kozielska, zamordowany w Katyniu (Lista wywozowa 022/1 z 9 IV 1940).

 

Porucznik rezerwy Ryszard Marian WINSZE s. Józefa i Stanisławy z Kamińskich, ur. 15 lipca 1909 r. w Ogrodach, powiat kaliski. Wychowanek Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Kaliszu. Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Budowy Maszyn i Elektrotechniki im. H. Wawelberga i S. Rotwanda w Warszawie z roku 1935. Technolog elektryk, pracował w Fabryce Maszyn Elektrycznych „Szpotański”. Żonaty z Jadwigą z Drusiów.
W 1934 r. ukończył kurs podchorążych rezerwy w 71 Pułku Piechoty w Zambrowie. Mianowany podporucznikiem ze starszeństwem od 1 stycznia 1936 r. W 1939 r. zmobilizowany do Centrum Wyszkolenia Łączności, we wrześniu 1939 r. dostał się do niewoli sowieckiej, więzień Kozielska, zamordowany w Katyniu, (lista wywozowa bez numeru z l IV 1940).

 

Porucznik rezerwy artylerii Stanisław Marian ŻARDECKI s. Aleksandra i Julii z Kurnatowskich, ur. 2 lutego 1913 r. w Kaliszu. Absolwent Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Kaliszu (1932). Chemik, absolwent Uniwersytetu Poznańskiego.
W 1933 r. ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. Mianowany podporucznikiem ze starszeństwem od 1 stycznia 1936 r. Przydzielony do 7 dywizjonu artylerii przeciwlotniczej, w którym odbywał ćwiczenia rezerwy jako dowódca plutonu. Więzień Starobielska, zamordowany w Charkowie (Lista Starobielska 1137).

 

Generał brygady Kazimierz ŻELISŁAWSKI - PILAWA s. Zygmunta i Marii z Migdalskich, ur. 15 marca 1893 r. w Adamkach, pow. kaliski. Wychowanek (ukończył 5 klas) Szkoły Handlowej w Kaliszu, a następnie Średniej Szkoły Mechaniczno-Technicznej Wawelberga i Rotwanda w Warszawie. W latach 1912-14 studiował na Politechnice w Glons. Członek „Związku Strzeleckiego”. Uczestnik I wojny światowej w szeregach armii rosyjskiej oraz I Korpusu Polskiego. W listopadzie 1918 roku zgłosił się na ochotnika do Wojska Polskiego. W 1920 r. dowódca szwadronu w 2 pułku ułanów.
Po zakończeniu wojny pozostał w wojsku i 26 stycznia 1922 r otrzymał awans do stopnia majora (z ustalonym starszeństwem od 1 czerwca 1919 r.), 20 kwietnia 1927 r. (starszeństwo od 1 stycznia) został awansowany do stopnia podpułkownika a w roku 1931 został mianowany pułkownikiem (ze starszeństwem od l stycznia).
W okresie pokoju objął w 1924 r. stanowisko zastępcy dowódcy 2 Pułku Ułanów. W 1928 r. został dowódcą 3 Pułku Ułanów Śląskich w Tarnowskich Górach. W 1937 r. objął stanowisko dowódcy 13 Pułku Ułanów Wileńskich stacjonującego w Nowej Wilejce, a z początkiem 1939 roku został dowódcą 4 Pułku Strzelców Konnych w Płocku. W lipcu 1939 roku otrzymał rozkaz przeniesienia do Baranowicz i objął stanowisko zastępcy dowódcy Nowogródzkiej Brygady Kawalerii . Odznaczony m.in.: Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, trzykrotnie Krzyżem Walecznych , Złotym Krzyżem Zasługi.
We wrześniu 1939 r. zastępca dowódcy (przejściowo dowódca) Nowogródzkiej Brygady Kawalerii. Podczas przedzierania się w kierunku granicy węgierskiej dostał się do niewoli sowieckiej Więzień Kozielska, zamordowany w Katyniu (Lista wywozowa 017/2 z 1940).
Pośmiertnie awansowany do stopnia generała brygady postanowieniem nr 112-48-07 Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z dnia 5 października 2007.

 

Bibliografia:
1. Archiwum szkolne. Lista wychowanków – oprac. W. Dyśko.
2. Banaszek K., Roman W.K., Sawicki Z., Kawalerowie Orderu Virtuti Militari w mogiłach katyńskich, Warszawa 2000.
3. Bauer P., Zielonka J., Żołnierska droga przez mękę, Kościan 1990.
4. Biuletyn Okręgowej komisji Badania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Łodzi Instytutu Pamięci Narodowej, Łódź 1998 nr VI.
5. Charków. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego, Warszawa 2003.
6. Epitafia katyńskie, "Wojskowy Przegląd Historyczny", nr 1-2/90, Warszawa 1990.
7. Jurga T. , Regularne jednostki Wojska Polskiego w 1939 r., Warszawa 1975.
8. Katyń. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego, Warszawa 2000.
9. Kryska – Karski T., Straty korpusu oficerskiego 1939-1945, Londyn 1996.
10. Maciejewski J., Z dziejów harcerstwa kaliskiego (1911/12-1939), Kalisz 1998.
11. Moszyński A., Lista Katyńska. Jeńcy obozów Kozielsk, Ostaszków, Starobielsk. Warszawa 1989.
12. Tucholski J., Mord w Katyniu. Kozielsk, Starobielsk, Ostaszków, lista ofiar. Warszawa 1991.

 

Opracował: mgr Wojciech Dyśko

 

Jeśli mają Państwo informacje dotyczące wojennych losów naszych absolwentów, pozwalające poprawić lub poszerzyć noty zawarte w tym artykule, prosimy o kontakt. Zależy nam także na zdjęciach, najlepiej w postaci skanów cyfrowych.

Kontakt do autora:

This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Konkursy

Konkurs informatyczny dla programistów

IV LO w Kaliszu, jak co roku, organizuje konkurs programistyczny, który polega na utworzeniu programu komputerowego, korzystając z dowolnej aplikacji umożliwijącej zapisanie programu jak plik wykonywalny. Konkurs jest świetną okazją dla wszystkich zainteresowanych programowaniem sprawdzenia się w praktyce i poszerzeniu swoich umiejętności programistycznych. Jest to już XXVI edycja konkursu. Więcej informacji znajdziesz >>tutaj<<. 


Konkurs informatyczny dla programistów Pix 2019

pix2019 plakat

Zapisy do 12 maja 2019 r. Konkurs przeznaczony dla pasjonatów programowania. Więcej informacji znajdziesz >>tutaj<<.